شمارهٔ ۴۱۷ - در طلب هیزم انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از خدمتی که به کسی کرده یاد می‌کند و به احساس ملال و ناامیدی‌اش اشاره دارد. او به اختلالات و مشکلاتی که تجربه کرده پی می‌برد و از گذشته‌ای که در آن روزه‌دار بوده و سعی کرده درست عمل کند صحبت می‌کند. همچنین به داشتن کمی برنج در دیگ اشاره می‌کند و به نوعی به انتظاری که از رحمت و کرم طرف مقابل دارد، اشاره می‌کند. به عبارت دیگر، او از تلاش برای بهبود وضعیت و امید به کمک دیگران سخن می‌گوید.