شمارهٔ ۴۴۱ - در قناعت انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
یارب بده مرا به دل نعمتی که بود
خرسندی حقیقت و پاکیزه توشه‌ای
امنی و صحتی و پسندیده طاعتی
نانی و حرفه‌ای و نشستن به گوشه‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که نعمتی به او عطا کند که برابر با خوشحالی واقعی باشد. او خواستار امنیت، سلامتی، عبادت پسندیده، نانی برای روزی و آرامش در یک گوشه از زندگی است. به طور کلی، او به دنبال یک زندگی ساده و راضی‌کننده است.