شمارهٔ ۴۶۳ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نه تو آنی که دی دل تو نبود
در جهان جز به انوری راضی
چون که امروز هیچ می‌نبری
به زبان نام حالت ماضی
در سر قاضی ار کله کردی
به تصنع دواج مقراضی
دوستان را بپرس برمنشین
مشو آبستن از خر قاضی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات و نارضایتی عاطفی یا اجتماعی پرداخته است. شاعر در آن به این نکته اشاره می‌کند که فردی که محبوبش نیست و دل در گرو او ندارد، نباید در دنیا به دنبال رضایت باشد. او همچنین به نوعی از بی‌توجهی به وضعیت کنونی و عدم امید به تغییر اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به دوستان توصیه می‌کند که از او پرهیز کنند و به وضعیتی که ممکن است برایشان مشکل‌آفرین باشد، تن ندهند.