شمارهٔ ۴۷۴ - معما انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای رای ملک شه معظم
مه‌پرور سال‌بخش ثانی
ای کرده کلیم‌وار عدلت
آبان خدای را شبانی
حقا که شوی به مهر مه بر
دی ماه به موسم خزانی
در دولت تو کراست نیسان
کان دولت هست جاودانی
بادی همه ساله شاد تا هست
روز رجب اصل شادمانی
ای خواجهٔ فیلسوف فاضل
کز فضل یگانهٔ جهانی
گر معنی این لغت به واجب
پیدا کردن نمی‌توانی
تا آخر هر مهی که گفتم
از اول سالش ار برانی
آنگه به شهور نی به ایام
معنیش هر آینه بدانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مدح و ستایش یک پادشاه بزرگ و عادل اختصاص دارد. شاعر با توصیف ویژگی‌های مثبت پادشاه، از جمله عدالت و دانش او، به اهمیت حکومت او و آثار نیکوی آن اشاره می‌کند. او همچنین به اهمیت ماه‌ها و فصل‌ها و ارتباط آن‌ها با خوشبختی و شادمانی در دوران حکمرانی پادشاه می‌پردازد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که درک عمیق معانی زندگی و زمان بدون شناخت فضائل پادشاه ممکن نیست.