شمارهٔ ۴۷۹ - در موعظه انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
پیشی ز هنر طلب نه از مال
اکنون باری که میتوانی
هان تا به خیال بد چو دونان
در حال حیوة این جهانی
افزون نکنی برانچه داری
قانع نشوی بدانچه دانی
مشغول مشو به تن نه اینی
فارغ منشین ز جان نه آنی
گر جانت به علم در ترقی است
آنک تو و ملک جاودانی
ورنه چو به مرگ جهل مردی
هرگز نرسی به زندگانی
دانی چه قیاس راست بشنو
بر خود چه کتاب عشوه خوانی
زین سوی اجل ببین که چونی
زان سوی اجل چنان بمانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به اهمیت هنر و علم نسبت به ثروت اشاره میکند و تأکید میکند که نباید به مال و دنیا وابسته شد. باید در زندگی به علم و دانش توجه کرد و از تجملات و زرق و برق دنیا دوری کرد. اگر روحی فرهیخته و آگاه داشته باشی، به زندگی جاودانی و حقیقی دست خواهی یافت، اما اگر به جهل و نادانی بمیری، هیچگاه به زندگانی واقعی نخواهی رسید. بنابراین، باید بر خودت کار کنی و به حقیقت وجود فکر کنی تا در زندگی واقعی پابرجا بمانی.