شمارهٔ ۴۷۶ - در موعظه انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم
کاندر طلب راتب هر روز بمانی
رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز
تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی
نی گوشهٔ کنجی و کتابی بر عاقل
بهتر ز بسی گنج و بسی کامروانی
گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانند
ای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی
فرعون و عذاب ابد و ریش مرصع
موسی کلیم‌الله و چوبی و شبانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شخصی می‌گوید که به جای طلب علم و دانش، بهتر است به مسخرگی و هنری مانند مطرب‌گری بپردازد، زیرا در جامعه به‌دست آوردن حق و مقام نیازمند هنر و سرگرمی است. او تأکید می‌کند که در دنیا، زمان زیادی در جستجوی علم تلف می‌شود و همچنین به این باور اشاره می‌کند که حتی اگر بی‌خردان ارزش این دنیا را ندانند، او از عقل خود شرمنده نیست. در اشاره به داستان حضرت موسی و فرعون، به تضاد میان جهل و خرد اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که در نهایت، هوش و هنر مهم‌تر از علم صرف است.