نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۲ - در شکایت انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مرا پیام فرستی همی که پرسش تو

چو چشم دارم بر من سلام چون نکنی

کشند پای به دامن درون بلی شعرا

چو دست بخششت از آستین برون نکنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کسی می‌خواهد که اگر سوالی دارد، پیامش را بفرستد. او از طرفی از عدم سلام و احوالپرسی آن شخص نگران است و می‌گوید که اگر علاقه‌ای به او ندارد، بهتر است پایش را از زندگی‌اش کنار بکشد. شاعر به نوعی خواهان ارتباط و محبت از جانب دیگران است.