شمارهٔ ۴۸۱ - ایضا در هجا انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
گمان مبر که ز بی‌عیبی عمادست آن
که هجو او نکنم یا ز عجز و کم سخنی
مدیح گفت هجا کرده من بسم به عماد
برای من که هجا را بود هجا نکنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر می‌گوید که نباید تصور کنیم که عماد بی‌نقص و بی‌عیب است فقط به این دلیل که او را مورد انتقاد قرار نمی‌دهیم. اگرچه ممکن است من در مدح او شعر بگویم، اما این به معنای آن نیست که اگر او دارای نقصی باشد، آن را بیان نکنم. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که صراحت در نقد چیزها ضروری است، حتی اگر به نظر برسد که مدح و تمجید می‌کنیم.