شمارهٔ ۴۸۶ - مدح سدید فقیهی انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از جهان درخواست می‌کند که به او لطفی کند و به طعنه می‌گوید که دل آدمی از رفتارهای ناپسند و جاهلانه دیگران سیر نمی‌شود. در پاسخ، جهان بیان می‌کند که از او هیچ لطفتری نمی‌تواند صادر شود و این نکته را با اشاره به فقیهانی که در این وضعیت قرار دارند، تأکید می‌کند. به طور کلی، شعر به بیان ناکامی در دستیابی به لطافت و آرامش در دنیای پرزرق و برق و ناپسند می‌پردازد.