نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۷ - در ستایش سخن خود انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بزرگوارا با آنکه معرضم ز سخن

چنانکه باز ندانم کنون زردف روی

هنوز با همه اعراض من چو درنگری

سخن چنانکه چنان به بود ز من شنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به این موضوع اشاره می‌کند که با وجود اینکه از سخن گفتن خسته و ناتوان است، اما هنوز هم می‌داند که اگر به سخنان او توجه شود، حرف‌هایش ارزشمند و دلنشین خواهد بود. او حس می‌کند که در گفتگوهایمان، سخنانش همچنان لذت‌بخش و قابل توجه باقی می‌ماند.