شمارهٔ ۴۸۷ - در ستایش سخن خود انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بزرگوارا با آنکه معرضم ز سخن
چنانکه باز ندانم کنون زردف روی
هنوز با همه اعراض من چو درنگری
سخن چنانکه چنان به بود ز من شنوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به این موضوع اشاره میکند که با وجود اینکه از سخن گفتن خسته و ناتوان است، اما هنوز هم میداند که اگر به سخنان او توجه شود، حرفهایش ارزشمند و دلنشین خواهد بود. او حس میکند که در گفتگوهایمان، سخنانش همچنان لذتبخش و قابل توجه باقی میماند.