شمارهٔ ۹۶ - سکنجبین از کسی به طرز لغز خواسته انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بفرستم ای امیر به تعجیل شربتی
زان کز قوام و نفع چو لفظ بدیع اوست
شیرین و ترش گشته دو جوهر به هم رفیق
این چون حدیث دشمن و آن چون عتاب دوست
آورده زیر کان ز پی فایده برون
رز را یکی ز سینه و نی را یکی ز پوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از امیر میخواهد که به سرعت شربتی برایش بفرستد. او بر این باور است که این شربت مانند کلام دلنشین و بدیع است که هم شیرینی و هم تلخی دارد. او این دو حال را به دو نوع رابطه تشبیه میکند: یکی رابطه دشمنی و دیگری ارتباط دوستانه. در نهایت، شاعر بیان میکند که این نوشیدنی (شربت) زاییدهی تلاش و فایده است.