شمارهٔ ۹۹ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرا
بگذاشتم که مرد سفیهست و عقربی است
ور زانکه از سفه به همه عمر در جهان
دشنام من دهد چه کنم گرچه مصعبی است
از حرمت علیکم او تا به قد سلف
هرچ از تبار اوست پلیدست و روسبی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از شخصی سخن می‌گوید که به او بی‌احترامی و جفا می‌کند. او تصمیم می‌گیرد که از این فرد دوری کند چون او را نادان و بی‌خود می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که اگر این فرد به او دشنام بدهد، مهم نیست چون او از نژادی ناپسند و نادرست است. در واقع، شاعر به نادرستی و بی‌احترامی این شخص واکنش نشان می‌دهد و او را شایسته پاسخگویی نمی‌داند.