رباعی شمارهٔ ۱۰۴ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جوهر که ز ایزدش همی نامد یاد
وز مرتبه آفتاب را بار نداد
از مرگ به یک تپانچه در خاک افتاد
احسنت ای مرگ هرگزت مرگ مباد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به موضوع مرگ و تاثیر آن بر انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که جوهر اصلی انسان از خدا آمده و از آفتاب نیز بالاتر است، اما در نهایت انسان به سادگی و به یک تیراندازی به زمین می‌افتد. شاعر مرگ را ستایش کرده و آرزو می‌کند که خود مرگ هرگز تجربه نشود.