نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۰۶ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با قدر تو آب آسمان ریخته باد

با خاک درت ستاره آمیخته باد

گر کم کند از سر تو یک موی فلک

خورشید ازو به مویی آویخته باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ارزش و مقام محبوبش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تمام نعمت‌ها و زیبایی‌های آسمانی به پای محبوبش ریخته شده و خاک در درگاه او به ستاره‌ها پیوند خورده است. همچنین تأکید می‌کند که حتی اگر یک تار موی محبوبش از او کم شود، خورشید نیز به خاطر آن کمبود، تحت تأثیر قرار می‌گیرد. این شعر نمادین نشان‌دهنده عشق و احترام عمیق شاعر به محبوبش است.