نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۱۱ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مریخ سلاح چاوشان تو برد

گوی تو زحل به پاسبانی سپرد

در ملکت تو چه بیش و کم خواهد شد

گر چاوش تو به پاسبان برگذرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که مریخ (سیاره جنگ) سلاح جنگجویان را در اختیار دارد و زحل (سیاره زمان) مسئولیت نگهبانی را بر عهده گرفته است. شاعر از این می‌پرسد که در کشور تو (حکومت تو) چه تغییراتی خواهد آمد اگر نگهبان تو، جنگجو را انتخاب کند. این متن به نوعی به وضعیت و آینده حکومت و تاثیر انتخاب‌ها و نقش‌های مختلف در آن اشاره دارد.