رباعی شمارهٔ ۱۱۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره فراق و اندوه ناشی از آن می‌پردازد. شاعر به این می‌اندیشد که هر شبی که به روزی منتهی نشود، نوعی هدر دادن عمر است. با وجود تمامی دردها و مصیبت‌هایی که تجربه می‌کند، همچنان دلشکسته و ماتم زده به یاد معشوق خود است.