رباعی شمارهٔ ۱۱۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر آرزو می‌کند که شب مانند روز روشن شود و پرده‌های تاریکی کنار برود. او می‌خواهد از دست شب و روز فرار کند، به ویژه کسانی که مثل او شب‌های دشواری را تجربه کرده‌اند. به عبارتی، شاعر به دنبال رهایی از سختی‌ها و تاریکی‌های زندگی است.