رباعی شمارهٔ ۱۳۵ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روی تو به دلبری جهان می‌گیرد
زلف تو زره‌گری از آن می‌گیرد
جزعت به نظر زبان دل می‌بندد
لعلت به شکر طوطی جان می‌گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت عشق و معشوق اشاره دارد. معشوق با چهره خود دلداری و محبت را به جهان هدیه می‌دهد و زلف‌های او همچون زره‌ای حفاظت‌کننده از عشق هستند. نگاه معشوق زبان دل را به سخن می‌آورد و لب‌های او به شیرینی شکر، روح را نوازش می‌دهد.