رباعی شمارهٔ ۱۴۹ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رخسار تو چون سوسن آزاد آمد
زلفین تو چون دستهٔ شمشاد آمد
برچنگ تو گویی که ز بیداد آمد
کز دست تو همچو من به فریاد آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های محبوب خود اشاره می‌کند. رخسار او مانند گل سوسن زیباست و زلف‌هایش به دسته شمشاد شباهت دارد. همچنین بیان می‌کند که صدای او همچون فریاد از دل دلتنگی و بی‌عدالتی بیرون آمده است. به طور کلی، ابیات حس زیبایی و درد را به هم پیوند می‌زنند.