رباعی شمارهٔ ۱۵۴ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دل می‌گوید که چرا باید به زیبایی‌های ظاهری و فریب‌های دنیوی دل خوش کند، در حالی که پای او در گل و رسوبات گرفتار است. شاعر خواسته است که انسان از وابستگی به این توهمات و چیزهای بی‌ارزش رها شده و مانند یک کودک از اشتباهات خود درس بگیرد.