نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۵۵ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پست افکندم غم تو ای سرو بلند

شادم که مرا غمت بدین روز افکند

داد من و بیداد تو آخر تا کی

عذر من و آزار تو آخر تا چند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از غم و درد ناشی از عشق به معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که غم معشوقش او را به زمین انداخته، اما در عین حال از این غم خوشحال است. شاعر به ناامیدی از ادامهٔ این وضعیت اشاره می‌کند و از آسیب و زحمت‌هایی که معشوق به او می‌زند، می‌پرسد تا کی ادامه خواهد داشت.