رباعی شمارهٔ ۲ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیوسته حدیث من به گوشت بادا
قوتم ز لب شکر فروشت بادا
بی‌من چو شراب ناب گیری در دست
شرمت بادا ولیک نوشت بادا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی خود صحبت می‌کند. او می‌خواهد که یادش همیشه در دل معشوق بماند و قدرت او را از محبت و زیبایی معشوق می‌داند. همچنین به نوعی به احساس شرم اشاره می‌کند که در همراهی با عشق بوجود می‌آید. شاعر با بیان این احساسات، به عمق و تازگی عشق خود اشاره دارد.