رباعی شمارهٔ ۲۰۴ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات نویسنده درباره خدمت به کسی می‌پردازد. او در گذشته با عشق و احترام به خدمت فرد مورد نظر پرداخته است، اما امروز که دیگر رنگ و رونق و زیبایی را نمی‌بیند، ناامید شده و از امید به آینده دست می‌کشد. نویسنده احساس یأس و نامیدی را در مقایسه با روزهای گذشته‌اش بیان می‌کند.