نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۱۸ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

باری بنگر که چشم من چون گرید

هر شب ز شب گذشته افزون گرید

از چشم ستاره بار خون افشانم

گر چشم بود ستاره را خون گرید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به وضعیت ناامید و غمگین خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشمش همچنان می‌گرید و هر شب بیشتر از شب قبل اشک می‌ریزد. همچنین او برای ستاره‌ها نیز دل می‌سوزاند و احساس می‌کند که اگر ستاره‌ها می‌توانستند، از چشمشان خون اشک می‌ریختند. این ابیات نشان‌دهنده عمق اندوه و حسرت اوست.