رباعی شمارهٔ ۲۲۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره لذت‌های زندگی و عشق است. شاعر از می و خوشی‌های روزگار سخن می‌گوید و به جدایی و غم ناشی از آن اشاره می‌کند. او به زمان می‌گوید که هر دو لحظه شاد و غم‌انگیز مشابه یکدیگرند و در نهایت حاضر است جان خود را برای بازگشت به لحظات خوش و دیدار یار فدای کند.