رباعی شمارهٔ ۲۴۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به لحاظ احساسی بیانگر ناکامی و رنج ناشی از بی‌وفایی و بی‌توجهی طرف مقابل است. شاعر با تشبیه دست معشوق به زلف‌های بلند و زیبا، از درد جدایی و فاصله عاطفی می‌گوید. او در گذشته احساس نزدیکی و علقه‌ای را تجربه کرده اما اکنون در زمان حال، احساس تنهایی و عدم توجه را بر می‌شمارد.