رباعی شمارهٔ ۲۵۳ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به وضعیت انسانی اشاره می‌کند که در زندگی خود به دنبال آگاهی و فهم است، ولی مانند موری که درون ظرفی دراز می‌کشد، تلاشش بی‌ثمر و ناامیدانه است. او از منزلت واقعی خود و امید و ترس بی‌خبر است و به حالت سردرگم و بی‌حس مانند گاوی محجوب و بی‌خبر به سر می‌برد.