رباعی شمارهٔ ۲۶۸ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دست طمع بشستم از عالم خاک
از گرد زمانه دامنی دارم پاک
امید بقا یکی شد و بیم هلاک
چون من ز جهان برفتم از مرگ چه باک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از رهایی خود از وابستگی‌های دنیوی سخن می‌گوید. او با شستن دستانش از غل و زنجیرهای دنیای مادی، سعی در پاک نگه‌داشتن خودش دارد. در این حالت، او امید به بقا و ترس از هلاکت را در خود یکی می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که با رفتن از جهان، دیگر از مرگ نمی‌ترسد.