رباعی شمارهٔ ۲۷ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با موزه به آب در دویدی به نخست
تا خرمن من به باد بردادی چست
چون تیز شد آتش دلم گشتی سست
خاکش بر سر که او نه خاک در تست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او از عشق و دلتنگی‌اش سخن می‌گوید و به تصویر کشیدنی از تلاش برای فرار از این احساسات پرداخته است. اشاره به «موزه» و «آب» نمادین است و نشان دهنده تلاشی برای رهایی از درد. شاعر همچنین به سوز دل و ناامیدی خود اشاره می‌کند و در نهایت، به فانی بودن و کمرنگ بودن عشق تأکید می‌کند.