رباعی شمارهٔ ۲۸۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، بهار با زیبایی‌هایش (حشم بهار) به دور گل نشسته است، اما ناگهان ابر می‌آید و گل را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. با وجود این تغییرات، روح گل در آن وضعیت از بین می‌رود. شاعر به محبوبش اشاره می‌کند که اگر به باغ بیاید، زیبایی گل‌ها به او می‌افزاید.