رباعی شمارهٔ ۲۹۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دل انسان تفاوتی نمی‌کند و می‌تواند هم به دنیای مادی (جام) و هم به معنویات (جامع) ارتباط داشته باشد. با این حال، او بیشتر به خوشی‌های زندگی، عشق و لذت‌های حاصل از آن تمایل دارد، و بین آسایش و خشکی (صومعه) و پختگی و زندگی واقعی (مصطبه) تمایز قائل می‌شود. در نهایت، او به لذت واقعی به جای زندگی ساکن و بی‌روح اشاره می‌کند.