رباعی شمارهٔ ۳۰۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شعر، شاعر از دل خود می‌خواهد که چرا به آسمان توجه نمی‌کند و در عوض، به احساسات سرد و گرمی که گریه برمی‌انگیزد، می‌پردازد. او می‌گوید که دلبر چه کسی می‌تواند به ناله‌ها و دردهای او بی‌توجه باشد، از آن رو که کسی که هزاران چشم دارد، بی‌شرم است و نمی‌تواند از عشق و ناله‌های او دل نرم کند.