رباعی شمارهٔ ۳۱۳ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بینم دل خویش گر دهانت اندیشم
یابم تن خویش گر میانت اندیشم
یادم ناید ز سر به جان و سر تو
الا که ز خاک آستانت اندیشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عمق عشق و وابستگی خود به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که تنها در صورت فکر کردن به لب‌ها و میانه معشوقش، می‌تواند به خود و وجودش پی ببرد. همچنین، یادآوری محبت معشوقش برای او چنان اهمیت دارد که فقط در اندیشه خاک آستان او، می‌تواند به یاد و فراق وی بپردازد. به طور کلی، شعر احساس عمیق عشق و نیاز به معشوق را به تصویر می‌کشد.