رباعی شمارهٔ ۳۲۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در هنگام جنگ هیچ رحم و مروتی ندارد و در هنگام عفو هیچ نگرانی و مماشاتی نمی‌کند. او خود را سایه خداوند می‌داند و می‌گوید که اگر قدرت و رحمت خود را به‌طور روشن نشان ندهد، کار نیکی نخواهد کرد.