نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۳۱ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون پای همی تحفه برد هر جایم

وز پای به پای آمدنی می‌آیم

دستم شکند فلک من این را شایم

آری چو گزیز نیست باری پایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر بیان می‌کند که وقتی هدیه‌ای به او می‌رسد، در هر جا می‌خواهد برود. همچنین اشاره می‌کند که به خاطر مشکلاتی که به وجود آمده، ممکن است دستش شکسته شود، اما چون نمی‌تواند از این وضعیت فرار کند، باید با آن کنار بیاید.