رباعی شمارهٔ ۳۳۹ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
باغیست چو نوبهار از رنگ خزان
عیشی که به عمرها توان گفت از آن
یاران همه انگشت زنان گرد رزان
من در غم تو نشسته انگشت‌گزان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به توصیف باغی می‌پردازد که در فصل بهار زیبایی‌اش را نشان می‌دهد، در حالی که حس غم و اندوهی که به خاطر معشوق دارد، او را می‌آزارند. یارانش در حال لذت‌بردن و تعریف از زیبایی‌ها هستند، ولی او غرق در اندوه معشوقش نشسته و احساس ناراحتی می‌کند.