رباعی شمارهٔ ۳۶۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس جدایی و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که در غیاب معشوق، از عشق و اشک‌هایی که به خاطر او می‌ریزد، بی‌نهایت رنج می‌برد. شاعر به یاد صحنه‌هایی از محبت و گرما می‌افتد و می‌پرسد که در روزهای جدایی، آن لحظات شیرین کجا رفته‌اند.