رباعی شمارهٔ ۳۷۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به وصف ویژگی‌های منفی و زشت برخی افراد می‌پردازد. او آنها را به سیاراتی مانند مریخ و زحل تشبیه می‌کند که گاهی درخشان و گاهی تاریک هستند. همچنین به غیبت و نمامی (چاپلوسی و بدگویی) آنها اشاره دارد، و آنها را به آفتاب و ماه نسبت می‌دهد که به طور مداوم در حال رصد و ایجاد مشکلات برای دیگران هستند. در کل، این ابیات به نقد رفتاری ناپسند می‌پردازد.