رباعی شمارهٔ ۳۷۶ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و روشنی چهره معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که همه‌ی روزها و شب‌ها برایش بی‌معناست. همچنین، وقتی که چشم از معشوق خود برمی‌دارد، راه را ناامید و تیره می‌بیند و شب‌های جدایی از او را به عنوان روزهایی سیاه توصیف می‌کند.