رباعی شمارهٔ ۳۷۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساس عمیق درد و رنج خود صحبت می‌کند. او از معشوقش می‌خواهد که در زمان‌های سخت و دشوار او را ترک نکند، زیرا عاشق شده و سرنوشتش به این عشق وابسته است. او به یادآوری می‌آورد که جانش را به عنوان امانتی از عشق گرفته و نمی‌تواند بدون دیدن معشوقش تحمل کند.