رباعی شمارهٔ ۴۰۷ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با دلبرم از زبان باد سحری
گل گفت نیایی به چمن درنگری
گفت آیم اگر تو جامه بر خود ندری
چون رنگ آری به خنده بیرون نبری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده با معشوقش از زبان باد در صبح سحر سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که گل از او می‌خواهد به چمن بیاید. معشوق پاسخ می‌دهد که اگر او لباس به تن نداشته باشد، نمی‌تواند بیاید، زیرا نمی‌خواهد به خاطر خنده‌اش رنگ چهره‌اش را از دست بدهد.