رباعی شمارهٔ ۴۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق واقعی اشاره دارد که تمام زندگی دوام می‌آورد، عشقی که عمیق و دردناک است و کسی نمی‌تواند راه حلی برای آن بیابد. همچنین به شب‌هایی اشاره دارد که آدم را از روشنایی به دور می‌کند و وضعیت ناامیدی و کنجکاوی را به تصویر می‌کشد.