رباعی شمارهٔ ۴۱۳ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در بنده به دیدهٔ دگر می‌نگری
با این همه خوش دلم چو درمی‌نگری
هر روز سپس ترست کارم با تو
در من نه به چشم پیشتر می‌نگری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که او را از زاویه‌ای متفاوت می‌بیند و با وجود این، دلش شاد است وقتی که به او نگاه می‌کند. او احساس می‌کند که هر روز کارش با معشوق سخت‌تر می‌شود و در این بین، معشوق در او نگاه نمی‌کند و به او توجهی ندارد.