رباعی شمارهٔ ۴۲۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی دوری از دنیا و نیاز به می‌خانه می‌پردازد. او از ساقی می‌خواهد که به مهمانی ملوک و بزرگان توجه کند. شاعر از سر نیاز و بندگی به سوی می‌رود و می‌گوید که زندگی‌اش تنها به یک لحظه محدود است و باید از آن بهره‌برداری کند.