رباعی شمارهٔ ۴۳۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به وصف زیبایی و جذابیت بوعلی سینا می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر با بوعلی بنشینی و او را از زوایای مختلف ببینی، زیبایی‌اش چنان بی‌نظیر است که هر بار که به او نگاه کنی، مانند این است که دوباره و دوباره او را می‌بینی. در واقع، زیبایی و جذابیت او به قدری است که هر نگاه به او تجربه‌ای جدید خواهد بود.