رباعی شمارهٔ ۴۴ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست
ای بس دلِ سرگشتهٔ غم‌کش که تو راست
می‌بر دل و می‌ده غم و فارغ می‌رو
دور از دل من زهی دل خوش که تو راست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت زلف محبوب اشاره می‌کند که باعث سرگشتگی دل‌های بسیاری شده است. او از معشوق می‌خواهد تا دل او را شاد کند و از غم‌ها دور کند، و به نوعی از او می‌خواهد که با زیبایی‌اش، دل‌ها را سبک کند. شاعر به زیبایی محبوب خود و تأثیر عمیق آن بر دل‌ها اشاره دارد.