رباعی شمارهٔ ۶۳ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت می‌گوید که هر لحظه از تو باید غمی تازه وجود داشته باشد و در جهان، ظلمی نو باید باشد. هرچند در عشق تو چیزهایی وجود دارد که باید باشد، اما این کافی نیست و نباید چیزهایی نیز وجود داشته باشد که لازم نیست. به عبارتی، او در مورد عدم کفایت دردها و غم‌های عشق سخن می‌گوید.