رباعی شمارهٔ ۷۹ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اندوه تو چون دلم به شادی انگاشت
وز بهر تو پیوند جهانی بگذاشت
گیرم ز جفاش باز نتوانی برد
دایم ز وفاش باز نتوانی داشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس اندوهی عمیق صحبت می‌کند که ناشی از جدایی و جفا است. او می‌گوید که این اندوه به قدری عمیق است که نمی‌تواند شاد باشد و حتی از عشق و وفا نتوانسته چیزی بگیرد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده یأس و ناامیدی در عشق است.