رباعی شمارهٔ ۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیانگر احساسی عمیق از درد و ناامیدی است. شاعر به شخصی نزدیک می‌شود و در حالی که از او دشنام می‌شنود، می‌گوید که این دشنام نشانه‌ای از بقای رابطه‌اش با او است. در پایان، شاعر به این نتیجه می‌رسد که دیگر این وضعیت را تحمل نخواهد کرد و سخنان سرد و بی‌احساس طرف مقابل مانند آبی است که بر آتش احساسات او می‌ریزد و آن را خاموش می‌کند.