شمارهٔ ۷ - در راه کردستان عارف قزوینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف شخصیت حشمت‌الملک می‌پردازد که سخنانش شیرین و پر از جذابیت است. شاعر به تنگی روزها و شب‌ها در کنار او اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که صدای قلیان او به گونه‌ای است که نمی‌تواند آرامش یابد. همچنین به بی‌نظمی و بی‌پروایی در حرف زدن او اشاره می‌کند و می‌گوید حتی وقتی هم سکوت کند، کلامش خارج از کنترل است. شاعر به سفر طولانی از تهران به کردستان اشاره می‌کند و از وضعیت ناپسند و آلودگی مکان‌هایی که در آن قرار دارد، گلایه‌مند است. او آرزو می‌کند کاش وسایل نقلیه سریع‌تری مانند کالسکه یا قطار وجود داشت تا از این وضعیت رهایی یابند.